สวัสดีค่ะ เราชื่อบิวนะ เราก็ผ่านความทุกข์ ความเศร้ามามากแล้ว และก็รู้ว่าเพื่อนๆก็ต้องผ่านความเศร้าใจมาอย่างเจ็บปวดแสนสาหัสเหมือนกัน จึงอยากให้กำลังใจเพื่อนๆค่ะ ตอนนี้บิวก็ให้กำลังใจตัวเองโดยการไม่คิดมาก หวังว่าเพื่อนๆคงมีกำลังใจจากบิวบ้างนะคะ
เมื่อวันแห่งการเลิกราเดินทางมา สำหรับการตัดสินใจของใครบางคนที่จะเดินแยกทางไปอีกทางหนึ่ง ตัวเราจะโทษใครไม่ได้ ในเมื่อเขายังไม่คิดที่จะเปลี่ยนใจมองย้อนกลับไปดูความรักในวันวานอีกครั้ง เราควรจะปล่อยเขาไปเลยดีกว่า แม้หนทางที่ใครเผชิญอยู่จะไม่ใช่ดั่งใจ แต่เราต้องประคองชีวิตตัวเองต่อไป ถึงแม้จะไม่มีใครเดินร่วมทางกับเราเพราะนี่เป็นทางอีกสายหนึ่งของชีวิตที่จะทำให้ตัวเราก้าวไปด้วยความหวังและความฝันในอนาคตวันข้างหน้า ถ้าเรามัวแต่จมปลักกับความเจ็บปวด เราจะเจ็บปวดอยู่อย่างนั้น ลองหันมองคนรอบๆตัวเราเพราะบางครั้งอาจจะมีใครที่เขาเจ็บกว่าเรา ทุกข์กว่าเราก็มี เราต้องคิดว่ายังมีคนที่ยังทุกข์กว่าเรา สิ่งไหนที่ทำให้ตัวเราเจ็บปวดก็อย่าไปคิดมัน ให้วันเวลาค่อยๆผ่านเลยไป เราคงลืมเรื่องราวที่เลวร้ายได้ในสักวัน เราล้มก็ต้องลุกแต่ถ้าเราล้มแล้วไม่ลุกเราก็จะเจ็บปวดอยู่อย่างนั้นและจะมีคนเดินข้ามเราไป วันนี้ วินาทีนี้ต่างหากที่เราต้องผ่านมันไปให้ได้ วินาทีที่ต้องยอมรับความจริงที่เกิดขึ้นให้ได้ และการที่เรายอมรับอะไรไม่ได้เลย เป็นเรื่องที่เจ็บปวดที่สุด พรุ่งนี้ไม่น่ากลัวหรอกเพราะไม่ว่าจะความอ้างว้าง โดดเดี่ยว หรือทุกข์เศร้า มันจะอยู่กับเราไม่ได้นานหรือแม้มันจะอยู่กับเรานานแต่มันไม่ได้อยู่กับเราตลอดไป และเราควรคิดที่จะสู้ต่อไปในวันข้างหน้า วันข้างหน้าเราอาจจะเจอใครที่ดี เราต้องคิดถึงอนาคตให้มากๆ และตัวบิวก็ขอเป็นกำลังใจให้ใครหลายๆคนที่อยู่ในกำแพงที่สูงที่สุดในประเทศไทย การที่เราก้าวพลาดทำผิดไปจนทำให้ต้องมาอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยม ก็ถือซะว่ามันเป็นบทเรียน อย่าเพิ่งท้อใจไป หลายๆคนอาจจะเสียคนรักไป อย่าไปคิดมาก พรุ่งนี้ยังมีให้เราเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้เสมอ สู้ต่อไปนะ ในวันพรุ่งนี้ยังมีอะไรให้ทำอีกเยอะ ชีวิตเรามีไว้เดินหน้าไม่ใช่ถอยหลัง ฟ้าหลังฝนย่อมสดใส